Η Φανέλα με το Νο 9 - Ένα γυρίσμα στη Ν. Φιλαδέλφεια
Ένας τρελαμένος Αεκτζης πόσταρε στο YouTube ένα πολύ καλό βίντεο με όλες τις σκηνές από τα γυρίσματα της ταινίας "Η Φανέλα με το νούμερο 9" στη Νέα Φιλαδέλφεια. Για τους νεότερους το γήπεδο αυτό είναι μια ιστορία στο βάθος του χρόνου αφού ο γήπεδο γκεμίστηκε πριν από περίπου 10 χρόνια με σκοπό η τότε δίοικηση της ΑΕΚ να χτίσει ένα πιο μοντέρνο και πιο προσοδοφόρο χώρο για το σωματείο και την ομάδα. Φυσικά η ιστορίά μέχρι στιγμής θέλει την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ και αλλού όμως αυτό είναι μια περίπτωση που ενδιαφέρει σίγουρα τους φίλους της ιστορικής Ένωσης. Το 1987 ο Παντελής Βούλγαρης παίρνει την απόφαση να κάνει μια ταινία βασισμένη σε ένα μυθιστόρημα του Μένη Κουμανταρέα. Το βιβλίο έχει τίτλο "Η Φανέλα με το Νο 9" και περιγράφει την περιπλάνηση ενός νεαρού στον χώρο του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου με την φιλοδοξία να απολαύσει την δόξα και το χρήμα που προσφέρεται στον χώρο. Είχαν προηγηθεί τα "Πέτρινα Χρόνια", ταίνια που σάρωσε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονί...
Σχόλια
Μέχρι χθες έβλεπα με ενδιαφέρον την πρωτοβουλία τους.
Αλλά διάβασα το παρακάτω άρθρο στη σημερινή "Μακεδονία τής Κυριακής" και μού'ρθε ο διάολος καβάλα:
http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=46823
Μπήκα στο σάιτ των "Κινηματογραφιστών στην ομίχλη" και άφησα το παρακάτω σχόλιο:
Είμαι από τη Θεσσαλονίκη και διαβάζω αυτή τη στιγμή στη σημερινή “Μακεδονία τής Κυριακής”:
“Κάποιοι εκλαμβάνουν αυτή την κίνηση ως αντιφεστιβάλ, άποψη την οποία ο Σωτήρης Γκορίτσας σχολιάζει “όπως σχολιάζω τον παρφουμαρισμένο Μακεδοελληνάρα που έχει βγει να πάει για θαλασσινά στο Μοδιάνο και εκνευρίζεται από έναν απελπισμένο ξυπόλητο Αθηναίο που πνίγεται στο Θερμαϊκό και του χαλάει τη βραδινή έξοδο!” ”
‘Ωστε έτσι, κύριε Γκορίτσα… Αν ερχόσασταν στη Θεσσαλονίκη θα ερχόσασταν στους “παρφουμαρισμένους Μακεδοελληνάρες”; Αυτοί είναι το κοινό τού Φεστιβάλ; Οι δεκάδες χιλιάδες κόσμου που γεμίζουν δέκα αίθουσες (και όχι μία) ταυτόχρονα, είμαστε “Μακεδοελληνάρες”;
Γιατί προσβάλλετε τον κόσμο τής Θεσσαλονίκης όταν ξέρετε ότι μπορεί το Φεστιβάλ να γίνεται στη Θεσσαλονίκη, αλλά εξαρτάται απολύτως από την κρατική, βλέπε αθηναϊκή χρηματοδότηση;
Το μόνο που προσφέρει η Θεσσαλονίκη στο Φεστιβάλ, αλλά και σε όλους εσάς τους Έλληνες κινηματογραφιστές, είναι αγάπη και στήριξη.
Το ζήτημα είναι η σχέση που προσπαθούν κάποιοι να δημιουργήσουν προς όφελος τους με το φεστιβάλ και την Θεσσαλονίκη δημιουργώντας πρόλημα στην σχέση των ελληνων δημιουργών με το φεστιβάλ. όλοι ξέρουνπως η πόλη αυτή έχει κοινό και αγαπάει το φεστιβάλ καιόσους τιμάνε με τις ταινίες τους τη διοργάνωση. Επίσης όλοι πρέπει να σκεφτούν τι αντίκτυπο έχει στο φεστιβάλ αυτή η κόντρα και η αποχή. επομένως οι μακεδοελληνάρες δεν είναι η ζημιά. η αποχή και η απαξίωση μιας σπουδαίας διοργάνωσης είναι η ζημιά.