ΕΦΥΓΕ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΦΗΚΑΣ


Υπήρξε μια μοναχική περίπτωση καλλιτέχνη. Αλλά είχε πάντα το σθένος της γνώμης του. Ο Κώστας Σφήκας, μια ειδική παρουσία στον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο είχε αποφασίσει από πολύ νωρίς να μιλάει κινηματογραφικά μέσα από την γλώσσα της αλληγορίας, της ποίησης, του πειραματισμού. Αρνούμενος να ασχοληθεί με την συμβατική μορφή αφήγησης του κινηματογράφου θέλησε να περάσει το όραμα του με διαφορετικό τρόπο. Φυσικά ήξερε πως το μονοπάτι που διάλεξε ήταν τόσο δύσβατο και κακοτράχαλο που έκανε την απόφαση του διπλά ελκυστική για τον ίδιο.

Προσπάθησα δύο φορές να παρακολουθήσω ταινία του. Στον Προμηθέα Εναντιοδρόμων ομολογώ πως τα έφτυσα στην μισή ώρα. Αντίθετα στον Θηραϊκό όρθρο η σύγκινηση μου ήταν μεγάλη. Ένιωσα πως μου φανερώθηκε μια άλλη Ελλάδα, μιας εποχής που έχε περάσει ανεπιστρεπτί. Και φυσικά δε ξεχνώ τη μόνιμη παρουσία του στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Cut.

Το 2004 το Φεστιβάλ Θεσαλονίκης τίμησε τον Σφήκα με ένα αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του.

Δείτε επίσης : Τον Bosko και το αφιέρωμα της Ελευθεροτυπίας

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις