Του Μεξικανού είναι καλύτερη!



Διάβασα ένα ρεπορτάζ του Δ. Δανίκα και ομολογώ πως για άλλη μια φορά ξενέρωσα με την αθάνατη ελληνική μιζέρια : 


«Κι όμως», διαπιστώνει μελαγχολικά ο Γ. Παπαλιός, «είμαι βέβαιος ότι το 90% του ελληνικού λαού είναι εναντίον του Λάνθιμου. Επειδή δεν άρεσε ή δεν κατάλαβαν τον "Κυνόδοντα" είναι αφοριστικοί. Δηλαδή την υποκειμενική τους άποψη την εκλαμβάνουν ως αντικειμενική πραγματικότητα. Παράδειγμα; Το σχόλιο του Θ. Αγγελόπουλου σε γαλλικό περιοδικό που είπε ότι υπάρχει μεγάλη διαμάχη στην Ελλάδα με τον Λάνθιμο επειδή αντέγραψε την ταινία του μεξικανού σκηνοθέτη Αρτούρο Ριπστάιν "Ο πύργος της αγνότητας" (1973). Προσθέτοντας ότι η ταινία του μεξικανού είναι καλύτερη απ' αυτήν του Λάνθιμου, Τόση η αγάπη του και η φροντίδα του για τους νέους σκηνοθέτες».

Του Μεξικανού λοιπόν είναι καλύτερη. Βέβαια, από την μικρή εμπειρία μου, στο Μεξικό αν και οι κινηματογραφιστές και εκεί ζορίζονται οικονομικά δεν είναι τόσο μίζεροι με συναδέλφους τους που ξεχώρισαν (π.χ. Ντελ Τόρο, Ινιαρίτου)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις