ΤΑ SOUNTRACK ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ή ΤΙ ΝΑ ΤΣΙΜΠΗΣΩ ΓΙΑ ΤΟ I-POD ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΘΩ
Η κινηματογραφική σεζόν σιγά σιγά κλείνει και δίνει την θέση της στο καλοκαίρι και στα μπάνια του λαού. Τα μπλοκμάστερ των "Πειρατών" και της παρέας του Ντάνι Όσιαν δίνουν το χαλαρό στίγμα της εποχής. Κατά γενική ομολογία ήταν μια καλή σεζόν και μας έδωσε αρκετές καλές ταινίες και φυσικά πολλά αξιόλογα σάουντρακ. Έτσι ξεκίνησα μια συνοπτική παρουσίαση όλων αυτών που μου άρεσαν και μου έκαναν καλή παρέα μέσα στο χειμώνα. Μουσικές και ταινίες και μερικές φορές είτε μόνο το ένα είτε μόνο το άλλο (καμιά φορά η μάπα ταινία σώζεται από την καλή μουσική ή μια καλή ταινία δεν πετυχαίνει να αναδειχθεί εξαιτίας της κακής μουσικής της).
Δεν ξέρω αν έχετε στα υπόψη σας 2 πολύ ωραία αλμπουμ από τον χώρο της ροκ. Το ένα είναι μια υπέροχη συλλογή (VAN MORRISON AT THE MOVIES) που κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα και αφορά τραγούδια του Βαν Μορρισον που ακούστηκαν μέσα σε διάφορες ταινίες. Ένα πλούσιο σε τραγούδια cd (γύρω στα 20-22 κομμάτια έχει αν θυμάμαι καλά) με πολλές επιτυχίες όπως το Brown eyed girl που αποτέλεσε ηχητική συνοδεία στο αντιπολεμικό δράμα "Γεννημένος την 4η Ιουλίου" του Στοουν και το θρίλερ "Νύχτες με τον εχθρό μου" με την Τζούλια Ρομπερτς.
Απολαυστικό και το cd αναφοράς στην μουσική πορεία του Λέοναρντ Κοεν. Με αφορμή ένα ντοκιμαντέρ (Leonard Cohen: I'm your man) που βγήκε στις αρχές της σεζον στην ελληνική διανομή στον δίσκο φιλοξενούνται σπουδαίες φωνές (Nick Cave, Beth Orton, U2, etc) που τιμούν τον Κοεν ερμηνεύοντας σε νέες υπέροχες εκτελέσεις τα τραγούδια του.
Από τις ταινίες που σίγουρα κλέψαν τις εντυπώσεις μέσα στην σεζόν το γερμανικό κοινωνικό δράμα του Βαν Ντονεσμαρκ "Οι ζωές των άλλων". Παρέλασε από πολλά φεστιβάλ, κέρδισε πλήθος διακρίσεων (μεταξύ τους το Όσκαρ ξενογλωσσης ταινίας και Φελιξ καλύτερης ευρωπαικής παραγωγής) και έστησε τους σινεφίλ σε ουρές για ένα εισητήριο έξω από το σινεμά (εικόνες ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ και ΑΡΧΟΝΤΑ ζήσαμε). Την μουσική εδώ υπογράφει ο Γάλλολιβανέζος Γκαμπριέλ Γιαρέντ. Ίσως να σας είναι περισσότερο γνωστός από την πετυχημένη συνεργασία του με τον Άντονι Μινγκέλα στον οσκαρικό "Άγγλο ασθενή", τον "Ταλαντούχο κο Ριπλει", το "Cold Mountain" και εσχάτως στη "Διάρρηξη".
Φέτος ξεχώρησε για την ατμοσφαιρική μελαγχολική μουσική που έγραψε για τις "Ζωές των άλλων". Επίσης δεν πρόλαβα να ακούσω όλο το σάουντρακ που συνέθεσε για το γαλλικό καρτούν "Αζούρ και Ασμάρ" αλλά υπάρχει μέσα στο αλμπουμ ένα υπέροχο τραγούδι που ερμηνεύει η Αλγερινή τραγουδίστρια Σουαντ Μασί. Ο ηχολήπτης μάλιστα την ώρα της εκπομπής μου έλεγε ότι του θυμίζει ένα ελληνικό δημοτικό αλλά δεν μπορούσε να διευκρινήσει ποιο! Προσωπικά πάντως το τραγούδι μου θύμισε άλλη μια καλή ταινία της χρονιάς τον "Δρόμο προς τη Δόξα" (Indigenes) του Ρασιντ Μπουκαρέμπ. Την μουσική εκεί υπογράφει ο Αλγερινός Αρμαντ Αμάρ (συνεργάτης και του δικού μας Κώστα Γαβρά) και μπλέκει την γαλλική μουσική και τις αλγερινές μελωδίες με τους ανατολίτικους αμανέδες.
Και στα ελληνικά σάουντρακ φέτος είχαμε καλή σοδειά. Μέσα στο χειμώνα κάναμε αρκετές αναφορές σε κάποια από αυτά. Δεν είχα προλάβει όμως να μιλήσω για την δουλειά του Βαγγέλη Φάμπα για την ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου 'Ο γιός του Φύλακα" αλλά και για τον Γιάννη Αιόλου και το σάουντρακ που υπογράφει στο "Ένας ήρωας στη Ρώμη" του Πάνου Αγγελόπουλου. Και οι δύο αντιμετωπίζουν την μουσική τους σαν ένα ένα ενιαίο σύνολο, άσχετα αν αυτή είναι "τεμαχισμένη" σε πολλά κομμάτια. Μελαγχολικός και με αρκετά δάνεια από την ελληνική παράδοση ο Φάμπας ίσως μας απασχολήσει και τα επόμενα χρόνια και μακάρι να πλουτίσει με την παρουσία του τα μουσικά μας κινηματογραφικά πεπραγμένα. Ανάμεσα στα ορχηστρικά μέρη υπάρχουν βέβαια και κάποια τραγούδια με τον Σωκράτη Μάλαμα και τη Μάρθα Φριντζήλα.
Το ίδιο ισχύει και για τον Γιάννη Αιόλου. Εδώ βέβαια η μελαγχολία είναι πιο γλυκερή αλλά το αποτέλεσμα εξίσου καλό. Μην σας τρομάζει το νούμερο 40 που αφορά στην ποσότητα των μουσικών θεμάτων του άλμπουμ. Τα περισσότερα αποτελούν μικρά σε διάρκεια σχόλια πάνω στις εικόνες της ταινίας, που όμως στέκονται επιτυχώς και εκτός οθόνης απλά σαν ήχος. Μεγάλο σουξέ σημειώνουν τα 2 τραγούδια που ερμηνεύουν ο Γιάννης Κότσιρας (Έχω μια καρδιά") και η Ελένη Τσαλιγοπούλου
Δεν ξέρω αν έχετε στα υπόψη σας 2 πολύ ωραία αλμπουμ από τον χώρο της ροκ. Το ένα είναι μια υπέροχη συλλογή (VAN MORRISON AT THE MOVIES) που κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα και αφορά τραγούδια του Βαν Μορρισον που ακούστηκαν μέσα σε διάφορες ταινίες. Ένα πλούσιο σε τραγούδια cd (γύρω στα 20-22 κομμάτια έχει αν θυμάμαι καλά) με πολλές επιτυχίες όπως το Brown eyed girl που αποτέλεσε ηχητική συνοδεία στο αντιπολεμικό δράμα "Γεννημένος την 4η Ιουλίου" του Στοουν και το θρίλερ "Νύχτες με τον εχθρό μου" με την Τζούλια Ρομπερτς.
Απολαυστικό και το cd αναφοράς στην μουσική πορεία του Λέοναρντ Κοεν. Με αφορμή ένα ντοκιμαντέρ (Leonard Cohen: I'm your man) που βγήκε στις αρχές της σεζον στην ελληνική διανομή στον δίσκο φιλοξενούνται σπουδαίες φωνές (Nick Cave, Beth Orton, U2, etc) που τιμούν τον Κοεν ερμηνεύοντας σε νέες υπέροχες εκτελέσεις τα τραγούδια του.
Από τις ταινίες που σίγουρα κλέψαν τις εντυπώσεις μέσα στην σεζόν το γερμανικό κοινωνικό δράμα του Βαν Ντονεσμαρκ "Οι ζωές των άλλων". Παρέλασε από πολλά φεστιβάλ, κέρδισε πλήθος διακρίσεων (μεταξύ τους το Όσκαρ ξενογλωσσης ταινίας και Φελιξ καλύτερης ευρωπαικής παραγωγής) και έστησε τους σινεφίλ σε ουρές για ένα εισητήριο έξω από το σινεμά (εικόνες ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ και ΑΡΧΟΝΤΑ ζήσαμε). Την μουσική εδώ υπογράφει ο Γάλλολιβανέζος Γκαμπριέλ Γιαρέντ. Ίσως να σας είναι περισσότερο γνωστός από την πετυχημένη συνεργασία του με τον Άντονι Μινγκέλα στον οσκαρικό "Άγγλο ασθενή", τον "Ταλαντούχο κο Ριπλει", το "Cold Mountain" και εσχάτως στη "Διάρρηξη".
Φέτος ξεχώρησε για την ατμοσφαιρική μελαγχολική μουσική που έγραψε για τις "Ζωές των άλλων". Επίσης δεν πρόλαβα να ακούσω όλο το σάουντρακ που συνέθεσε για το γαλλικό καρτούν "Αζούρ και Ασμάρ" αλλά υπάρχει μέσα στο αλμπουμ ένα υπέροχο τραγούδι που ερμηνεύει η Αλγερινή τραγουδίστρια Σουαντ Μασί. Ο ηχολήπτης μάλιστα την ώρα της εκπομπής μου έλεγε ότι του θυμίζει ένα ελληνικό δημοτικό αλλά δεν μπορούσε να διευκρινήσει ποιο! Προσωπικά πάντως το τραγούδι μου θύμισε άλλη μια καλή ταινία της χρονιάς τον "Δρόμο προς τη Δόξα" (Indigenes) του Ρασιντ Μπουκαρέμπ. Την μουσική εκεί υπογράφει ο Αλγερινός Αρμαντ Αμάρ (συνεργάτης και του δικού μας Κώστα Γαβρά) και μπλέκει την γαλλική μουσική και τις αλγερινές μελωδίες με τους ανατολίτικους αμανέδες.
Και στα ελληνικά σάουντρακ φέτος είχαμε καλή σοδειά. Μέσα στο χειμώνα κάναμε αρκετές αναφορές σε κάποια από αυτά. Δεν είχα προλάβει όμως να μιλήσω για την δουλειά του Βαγγέλη Φάμπα για την ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου 'Ο γιός του Φύλακα" αλλά και για τον Γιάννη Αιόλου και το σάουντρακ που υπογράφει στο "Ένας ήρωας στη Ρώμη" του Πάνου Αγγελόπουλου. Και οι δύο αντιμετωπίζουν την μουσική τους σαν ένα ένα ενιαίο σύνολο, άσχετα αν αυτή είναι "τεμαχισμένη" σε πολλά κομμάτια. Μελαγχολικός και με αρκετά δάνεια από την ελληνική παράδοση ο Φάμπας ίσως μας απασχολήσει και τα επόμενα χρόνια και μακάρι να πλουτίσει με την παρουσία του τα μουσικά μας κινηματογραφικά πεπραγμένα. Ανάμεσα στα ορχηστρικά μέρη υπάρχουν βέβαια και κάποια τραγούδια με τον Σωκράτη Μάλαμα και τη Μάρθα Φριντζήλα.
Το ίδιο ισχύει και για τον Γιάννη Αιόλου. Εδώ βέβαια η μελαγχολία είναι πιο γλυκερή αλλά το αποτέλεσμα εξίσου καλό. Μην σας τρομάζει το νούμερο 40 που αφορά στην ποσότητα των μουσικών θεμάτων του άλμπουμ. Τα περισσότερα αποτελούν μικρά σε διάρκεια σχόλια πάνω στις εικόνες της ταινίας, που όμως στέκονται επιτυχώς και εκτός οθόνης απλά σαν ήχος. Μεγάλο σουξέ σημειώνουν τα 2 τραγούδια που ερμηνεύουν ο Γιάννης Κότσιρας (Έχω μια καρδιά") και η Ελένη Τσαλιγοπούλου
Σχόλια
Για όλους τους λάθους λόγους.
Γιατί είναι από ταινία του Αλμοδόβαρ.
Γιατί το ερμηνεύει έστω και με δανεική φωνή μια μεσογειακή χυμώδης ομορφιά.
Γιατί είναι μελό.
Και γιατί έτσι!
Μουτς
Άργησα αλλά βρήκα το δρόμο για το μπλογκ! Δέσμιος της γοητείας σας.
Πολλά μουτς
@εταλον
Και δεν ολοκληρώθηκε το αφιέρωμα. έχει και δεύτερο μέρος