Ο μπαμπας τρελαινοταν να ακουει Νινο Ροτα!

Το βαθύ μπλε του έρωτα (The deep blue sea) **** Ερωτικό δράμα, 2011, Ην. Βασίλειο, 98 λεπτά Σκηνοθεσία: Τέρενς Ντεϊβις Παίζουν: Ρέιτσελ Βάις, Τομ Χίντλεστον, Σάιμον Ράσελ Μπιλ Η Έστερ ζει μια προνομιούχα ζωή στο μεταπολεμικό Λονδίνο, παντρεμένη με τον δικαστή Σερ Γουίλιαμ Κόλιερ. Εντελώς ξαφνικά αποφασίζει να ακούσει την καρδιά της, παρατώντας τον άντρα της και ακολουθώντας με τον πρώην πιλότο Φρέντι Πέιτζ.

Αν υπήρξε μια απογοήτευση από το νέο κυβερνητικό σχήμα αυτή σίγουρα σημειώθηκε για αρκετό κόσμο στην δημοσιογραφική και καλλιτεχνική πιάτσα με την ενοποίηση των Υπουργείων Παιδείας και Πολιτισμού.

Αυτό το Σαββατοκύριακο αν ήσουν στη Θεσσαλονίκη είχες πραγματικά 2 επιλογές: η μία ήταν η δοκιμασμένη που επέλεξε τελικά και η πλειοψηφία, να αφεθεί στο κάλεσμα της παραλίας και της θάλασσας. Απολύτως λογικό με τέτοιες θερμοκρασίες και μετά από τόσο γάνιασμα με 2 εθνικές εκλογές. Η δεύτερη ήταν να κάτσει στην πόλη και να χαλαρώσει κάνοντας μια βόλτα ή απολαμβανοντας το καλοκαιράκι στη βεράντα με φρούτα, ποτά και παρέα. Στην δεύτερη περίπτωση είχες βέβαια και το ενδεχόμενο να πας μια βόλτα στο Gay Parade (αν ήσουν αρκετά προχώ) ή στο υπέροχο θεατρικό 2ήμερο του Why Not. Για την παρέλαση του Thess Pride τα γράψαμε και πάμε παρακάτω.

Ήταν όλοι εκεί. Ή σχεδόν όλοι, μιας και η αφόρητη ζέστη είχε στείλει πολλούς στις παραλίες της Χαλκιδικής. Όσοι όμως έδωσαν το παρών δεν ήταν υποχρεωτικά gay. Κάτι αντανακλαστικό λειτούργησε μέσα τους να μην αφήσουν την πόλη στα χέρια των "Άνθιμων".

"Ότι πιο πολύ ποθείς": Η Ακτίς Αελίου ανεβάζει Δ. Δημητριάδη σε μια από τις πιο δυνατές παραστάσεις της χρονιάς Η σκέψη ήταν απλή: Να προσπαθήσω να κάνω μια ανασκόπηση για τον θεατρικό χειμώνα που πέρασε στην Θεσσαλονίκη. Ή μάλλον για να τα λέω καλύτερα για την θεατρική άνοιξη, που έζησε η Θεσσαλονίκη την σεζόν 2011-12. Από την αρχή αυτής της σεζόν μου έκανε προσωπικά εντύπωση η πληθώρα παραστάσεων αλλά και κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που παρουσίαζε η θεατρική κίνηση της Θεσσαλονίκης, στοιχεία που μάλλον δεν ήταν τόσο έντονα πριν 5 ή 10 χρόνια. Η έρευνα που ξεκίνησα οδήγησε στα γραφεία του Εξώστη τρείς ερευνητές του θεάτρου, οι οποίοι μέσα από την πολύ ζωηρή κουβέντα που είχαμε πραγματικά έδωσαν μια πλήρη εικόνα ενός παζλ που φανερώνει και μια άλλη γενικότερη εικόνα μιας πόλης που εδώ και λίγο καιρό αποκτά πολυρυθμία και είναι έτοιμη για μια δημιουργική έκρηξη.

Ξέρουμε όλοι την μπερδεμενη και αρνητική εικόνα που εκπέμπει η Ελλάδα εδώ και 2-3 χρόνια. Αυτό όμως που έγινε χτες παραπάει! Πρέπει να είσαι πολύ φελός για να αποδεχτείς ως τεκμηρίωση για την ακύρωση της συναυλίας των Dandy Warhols αυτό που προέβαλλαν οι ίδιοι ως λογικό επιχείρημα: "Λόγω των πολιτικών εξελίξεων και δυσμενών συνθηκών". Κι όλα αυτά ενώ η υφήλιος δηλώνει ικανοποιημένη που οι Έλληνες τελικά μείνανε ως καλά παιδιά στο μνημόνιο ψηφίζοντας ΝΔ. Που να έβγαινε δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ! Πάντως οι D. W. έχουν ανακοινώσει την ακύρωση της συναυλίας και στο επίσημο site τους. Η απορία πάντως παραμένει: Ποια πολιτική εξέλιξη που θα γίνει το πρώτο 15ήμερο του Ιουλίου εμποδίζει τους D.W. να έρθουν στην Ελλάδα?

Ο Έρωτας κρατάει 3 χρόνια (L'amour dure trois ans) *** Ρομαντική κομεντί, 2011, Γαλλία, 98 λεπτά Σκηνοθεσία: Φρεντερίκ Μπεγκμπεντέρ Παίζουν: Γκασπάρ Προυστ, Ελίζα Σεντναουί, Λουίζ Μπουργκουάν, Τζόι Σταρ, Τζόναθαν Λάμπερτ, Φρέντερικ Μπελ Ο Μάρκ Μαρονιέ, κριτικός λογοτεχνίας το πρωί και κοσμικογράφος το βράδυ, έχει μόλις χωρίσει με την Αν, τελειώνοντας ένα φαινομενικά τέλειο γάμο. Είναι πλέον σίγουρος ότι ο έρωτας διαρκεί μόνο τρία χρόνια. Έχει μάλιστα γράψει και ένα λιβελογράφημα για να το αποδείξει. Ωστόσο, η συνάντησή του με τη παράξενα σαγηνευτική Αλίς θα κλονίσει αυτές του τις πεποιθήσεις.