Ο μπαμπας τρελαινοταν να ακουει Νινο Ροτα!

Δεν ήταν γιορτή, δεν ήταν επέτειος. Ήταν απλά και τυχαία η 50η διοργάνωση μιας ιστορίας που κρατάει 50 χρόνια. Διεκπαιρεωτικά και τραγελαφικά. Η απουσία των Ελλήνων κινηματογραφιστών ήταν εμφανής όπως και να το κάνουμε. Σε μια χρονιά με πλούσιο υλικό παλιών και νέων δημιουργών οι 8 συμμετοχές που ήρθαν στην Θεσσαλονίκη ήταν απλά ένας κούκος που δεν έφερε την άνοιξη. Στο ρόλο του κούκου ο Κολλάτος (Τους φάγαμε τους ορθόδοξους 4-2!) και ο Ανδρέου. Ο Περικλής Χούρσογλου και η Σοφία Παπαχρήστου σώσανε την παρτίδα με τα βραβεία τους. Θα φύγουν όμως τα Κρατικά Βραβεία από την Θεσσαλονίκη? Θα γίνει νέο ελληνικό διαγωνιστικό? Θα αλλάξει κάτι στην σχέση ελληνικού κινηματογράφου- φεστιβάλ? Υποτονικό, χαμηλών τόνων, χωρις λαμπρούς προσκεκλημένους, λύσεις εκ των ενόντων και σαν ξαναζεσταμένο φαι. Όταν έχεις "κακομάθει" με Μάλκοβιτς, Βέντερς, Κόπολα οι Τζέρεμι Τόμας, Βέρνερ Χέρτζογκ δεν σε βολεύουν ούτε για πρόγευμα! Ανυπαρξία της συμβολικής επετειακής σημασίας του φεστιβάλ. Με το ζόρι εί...

Τζέρεμι Τόμας, Τζιμ Γιαννόπουλος και Βέρνερ Χέρτζογκ για την τελική στροφή του Φεστιβάλ. Και μετά χαλαρώνουμε! Την περίπτωση του Τζέρεμι Τόμας ακόμα και να μην την ξέρεις όταν έρχεται μπροστά σου αξίζει τον κόπο να την ψάξεις λίγο παραπάνω. Παραγωγός σε μερικές από τις σπουδαιότερες ταινίες της τελευταίας 25ετίας ανάμεσα τους ο οσκαρικός Τελευταίος Αυτοκράτορας. Στο μαστερκλας βέβαια δεν είπε και πολλά συγκλονιστικά πράγματα. Το ξέραμε μίστερ Τόμας ότι τα 3/4 της ετήσιας παραγωγής στο σινεμά είναι ριμεικ και εφετζίδικα μπιχλιμπίδια για ιθαγενείς. Εσύ σαν παραγωγός τι κάνεις για να αλλάξει το στάτους? Στην απονομή του Αλέξανδρου πάντως υπήρξε θερμότατη υποδοχή από το κοινό. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ Πρέπει να σχολιάσω τώρα αυτό που είδα? Σαν να βλέπεις σε ριμεικ τον Υπέροχο Άνθρωπο. Άρα μίστερ Τόμας την πάτησες. Η Τζένιφερ Κόνελι σε γνωστά μονοπάτια, ο Πολ Μπέτανι ως Κάρολος Δαρβίνος (μεταξύ τρέλας και λογικής) αξιοπρεπής και η μουσική του Κρις Γιάνγκ διαμάντι! ΧΕΡΤΖΟΓΚ Φέτος το Φεστιβάλ είχε τον Γερμ...

Έρχεται μια στιγμή που η φεστιβαλική κούραση σε καταρρέει... Κάπως έτσι μάλλον έγινε και σε αυτή την περίπτωση και για 2 μέρες δεν ενημέρωσα το μπλογκ. Ταινίες σε αυτό το φεστιβάλ δεν έχω δει ακόμα αρκετές (όσες θα ήθελα δηλαδή) αλλά το τι περιστροφή έχω κάνει γύρω γύρω από το λιμάνι δεν φαντάζεσαι. ΣΙΝΤ ΓΚΑΝΙΣ Για τον θείο Σιντ σου είχα πει και σε περασμένο ποστ. Ωστόσο στο μαστερκλας που είχε για τις ανάγκες του φεστιβάλ οι λίγοι, καλοί και μετρημένοι που παραβρεθήκαμε θαμπωθήκαμε από την παρουσίαση της πλήρους δραστηριότητας της Οσκαρικής Ακαδημίας. Με μια πλούσια βιβλιοθήκη, ένα τρομερό αρχείο με 26 άτομα που αλωνίζουν την υφήλιο ψάχνωντας και συντηρώντας οτιδήποτε σχετίζεται με την τέχνη του σινεμά. Πάνω από 10 εκ. φωτογραφίες, ποστέρ, σενάρια, στορυμπορντς, παρτιτούρες (ο αθεόφοβος ο Γκάνις μας έδειξε την πάρτιτούρα του Άλεξ Νόρθ από το Λεωφορείον ο Πόθος!) καιότι άλλο μπορείς να φανταστείς που σχετίζεται με το γύρισμα μιας ταινίας. Οι 26 αρχειοθέτες και συντηρητές που ανέφερα πρ...

Θα έδινα πολλά για να βρεθώ το βράδυ του Σαββάτου στην τιμητική αυτή βραβευση. Η Λωρίν Μπακόλ , μια γυναίκα με αρχοντική κορμοστασιά και ύφος, από τα γοητευτικότερα κορίτσια του Χολυγουντ την δεκαετία του '40 και του '50 πήρε αυτό που έλειπε από μια εξαιρετική διαδρομή με πάνω από 30 ταινίες: ένα Όσκαρ! Η φιλμοφραφία της πλούσια, η σχέση της με τον Μπόγκι (Χαμφρει Μπόγκαρτ) μυθική, η θέση της στο ζήτημα του Μακαρθισμού ενδιαφέρουσα. Μόλις το 1997 προτάθηκε στην κατηγορία του β γυναικείου ρόλου αλλά η διαστροφική Ακαδημία απένειμε τότε το αγαλματάκι στο αουτσαίντερ Ζυλιέτ Μπινός για τον Αγγλο Ασθενή. "Έπρεπε να την δείτε πως έκανε όταν το πήρε στα χέρια της. Ήταν το κορίτσι που όλοι αγαπήσαμε στις ταινίες του '40 και του '50"! μου ανέφερε ο Σιντ Γκάνις, πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας. Δείτε την είδηση εδώ ενώ στο site της Ακαδημίας υπάρχει το βίντεο της απονομής , πλήρες βιογραφικό και φιλμογραφία.

Ήταν όλοι εκεί. Ζώντες και τεθνεώτες όπως είπε η Μίνα Ζάννα. Μια συγκινητική βραδιά που γύρισε το ημερολόγιο σε εκείνον τον υπέροχο Σεπτέμβρη του 1960. Όταν ο Ζάννας, ο Σαλτιέλ και ο Πόλιτης, λαμπρά μυαλά και διαννοούμενοι της Θεσσαλονίκης πρότειναν την δημιουργία μιας εβδομάδας ελληνικού κινηματογράφου και άνθρωποι όπως ο Νίκος Μπακόλας, ο μάριος Πλωρίτης, ο Νίκος Μάρτης πίστεψαν στην ιδέα και την έκαναν ο καθένας με τον τρόπο του πράξη. Και μετά ήρθε η Μανταλένα, ήρθε το Εγκλημα στα παρασκήνια, ήρθε το Μια του κλέφτη ήρθε το Ποτάμι. "Ειναί ένας χώρος γεμάτος φαντάσματα", φώναξε ο Νίκος Κούνδουρος μπαίνοντας στην αίθουσα του Ολύμπιον, στην ίδια αίθουσα που 50 χρόνια νωρίτερα τιμήθηκε πρώτος των πρώτων για το Ποτάμι του. Ο καθένας από τους τιμώμενους είχε να πει και μια ιστορία για εκείνα τα χρόνια. Η Μίνα Ζάννα, χήρα του εκλειπόντος Παύλου, θυμήθηκε πως όταν η Μελίνα έκανε το λάθος να προτείνει τη μεταφορά του φεστιβάλ στην Αθήνα ο Ζάννας της είπε με βροντερή φωνή "Πάνω...

Τόσες μέρες δεν σας είπα τίποτα και για άλλη απασχόληση που υπήρχε στο πρόγραμμα τον τελευταίο καιρό. Η ΕΡΤ3 και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου ετοίμασαν από κοινού 2 ειδικές εκπομπές που παρουσιάζουν την 50χρονη διαδρομή αυτού του σπουδαίου θεσμού. Ήμουν μέρος της δημιουργικής ομάδας (με σκηνοθέτη τον Αλέξανδρο Κάντερ Μπαξ και μοντέρ την Σόνια Μπρέλλου ενώ παραγωγοί ήταν ο Δημήτρης Βέττας και ο Θοδωρής Τσέπος και κάνανε όλοι φοβερή δουλειά και τους ευχαριστώ πολύ για την συνεργασία) που δούλεψε σκληρά για δύο μήνες προκειμένου να βγει ένα ακριβές ιστορικά και άρτιο αποτέλεσμα σε σχέση με τα γεγονότα αυτής της πορείας του Φεστιβάλ. Η δουλειά μας έχει να κάνει με την αφήγηση και την διαχείρηση ενός μεγάλου αρχειακού υλικού ενώ μεγάλη ήταν και η έρευνα για την εξέυρεση επιπλέον πληροφοριών. Σκοπός μας ήταν να ξεναγήσουμε σινεφιλ αλλά και κοινό που ενδεχομένως να μην είχε μέχρι τώρα όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες για να μάθει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία και λεπτομέρειες για την ιστορία κα...