Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Η Αυτοδιαχείρηση της υπέρβασης - Ταινίες του #tdf18







Με το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ να φτάνει προς την τελική ευθεία για τη ολοκλήρωση του ιδού η κριτική αποτίμηση τριών ταινιών με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αρκετά κοινό νοηματικό άξονα ε σχέση με τα όρια της προσωπικής αυτοδιαχείρησης και της ατομικής ύπερβασης.
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΣΤΟ ΠΑΤΑΡΙ


 

Ο Θανάσης Παπακώστας έχει διαγράψει μια ενδιαφέρουσα πορεία στο ντοκιμαντέρ. Αυτή την φορά δεν εστιάζει τόσο σε ένα πρόσωπο όσο σε μια κοινή ιστορία που ενώνει αρκετά πρόσωπα και την ραδιοφωνική πολιτιστική ιστορία του τόπου. Τι είναι όμως το Ραδιόφωνο στο πατάρι; Θα έλεγε κανείς ένα ημερολόγιο αναμνήσεων για το Δεύτερο και το Τρίτο Προγραμμα έτσι όπως το έζησαν κάποιοι δικοί του άνθρωποι (ο Γιώργος Μητρόπουλος, η Έλενα Διάκου, ο Δημήτρης Λέκκας, κ.α.). Και έχει μέσα της σαν ταινία αρκετή ποίηση και σκωπτική διάθεση και πλούσιο σχολιασμό για την μαμά Ιστορία (της Ελλάδας) αλλά και για πρόσωπα και πράγματα της Δημόσιας Ραδιοφωνίας αλλά και για το μαύρο της ΕΡΤ. Το στοιχείο αυτό είναι σημαντικό καθώς έχουμε για πρώτη φορά μια κριτική ματιά και στον αγώνα που έγινε μετά το μαύρο και για την ευθύνη τκάποιοων προσώπων που δείχνουν σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα από την αποφράδα εκείνη μέρα του Ιουνίου του 2013. 

Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό ότι ο Παπακώστας έχει συμπεριλάβει τον αμετανόητο Κεδίκογλου που λέρωσε τα χέρια του με το μαύρο ο οποίος σε μια εν έτει 2016 συνέντευξη ειδικά για το ντοκιμαντέρ επιμένει ότι καλώς έπεσε μαύρο αλλά παραδέχεται πολύ μασημένα και έμμεσα ότι έγιναν και λάθη στην φάση της ΝΕΡΙΤ. Εξέλιξη του μαύρου και της ΕΡΤOpen ειναι το Μεταδεύτερο, ένα web radio που κρατάει αλώβητη την διάθεση του για καλή μουσική και πολιτισμό και διαθέτει συντελεστές - ραδιοφωνικούς παραγωγούς, που με μια κονσόλα ήχου βγαίνουν σαν ωραίοι ραδιοδονκιχώτηδες στο δρόμο, όπου υπάρχει καλή μουσική και ενδιαφέροντα πρόσωπα του πολιτισμού. Επι της ουσίας το "Ραδιόφωνο στο Πατάρι" αποτελεί μια τεράστια γέφυρα ανάμεσα στα ερτζιανά των AM, των FM και του webradio, της παλιάς και της νέας εποχής του ραδιοφώνου, ένα μέσο που ξέρουν να το υπηρετούν άνθρωποι που το αγαπάνε και κυλάει μέσα τους αβάσταχτα και τρυφερά.

ΣΟΝΙΤΑ



Πόσο εύκολο είναι να καταγράψεις την ζωή μιας 14χρονης Αφγανής προσφυγοπούλας; Ποια είναι τα όρια παρέμβασης σου ως κινηματογραφιστής απέναντι στην ιστορία που καταγράφεις; Και αν υπάρχουν τέτοια μήπως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και παρεμβαίνοντας σώζεις και μια ζωή και το είδωλο της στην μεγάλη οθόνη; H Sonita είναι μια τέτοια αμφίσημη περίπτωση που σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Η Ροκσάρε Μαγκαμί ξεκινάει την ταινία της με την κάμερα στο χέρι παρακολουθώντας την καθημερινότητα μιας έφηβης Αφγανής σε ένα προάστειο της Τεχεράνης. Και μέχρι την μέση καταφέρνει να μας δώσει έναν πολύ δυνατό χαρακτήρα με ένταση και συναίσθημα. Επιπλέον καταφέρνει να μας δώσει και μια καλή εικόνα για τις διαφορετικές αντιλήψεις του γυναικείου φύλου στις χώρες του Ισλαμ και της Μέσης Ανατολής (Ιραν-Αφγανιστάν) αλλά και για την χειραγώγηση της ελέυθερης και δημιουργικής έκφρασης στο Ιράν (δεν είναι μόνο ο Παναχί που βασανίζεται αλλά όπως φαίνεται δεκάδες καλλιτέχνες). 

Όλα αυτά μέχρι τη μέση της ταινίας, σημείο κομβικό καθώς η οικογένεια της Σονίτα λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις, να επιστρέψει και να παντρευτεί κάποιον άγνωστο άντρα έναντι μιας αγοροπωλησιας της νεαρής με τίμημα που θα λύσει όλα τα προβλήματα της οικογένειας αλλά που απειλούν να θέσουν τέλος στα όνειρα της έφηβης και κάπως έτσι να λήξει και η ταινία. Το στοιχείο αυτό υποχρεώνει την Μαγκάμι να περάσει την όχθη και να σταθεί μπροστά στο φακό, μαζί με το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας της και να διαμορφώσει ένα νέο σκηνικό και μια νέα ταινία, που μοιάζει περισσότερο με μυθοπλασίας παρά με ντοκιμαντέρ. Πόσο ηθικό είναι να παίρνεις μια τέτοια απόφαση ρισκάροντας την έρευνα σου και "πειράζοντας" την ιστορία σου διαμορφωνοντας έναν ολότελα διαφορετικό σεναριακό ιστό; Ενδιαφέρουσα ερώτηση στην οποία η σκηνοθέτις δίνει ξεκάθαρη απάντηση λέγοντς πως ο σκοπός πράγματι αγιάζει τα μέσα. Παρά τις δύο διαφορετικές ταινίες αντικειμενικά η απόφαση της Μαγκαμί είναι ορθή γιατί δεν διασώζει μόνο το κινηματογραφικό είδωλο της ταινίας της αλλά και ένα κορίτσι από μια ολέθρια εξέλίξη. Αρκεί η επιλογή της να εγγυηθεί πραγματικά στη Σονίτα ένα καλό μέλλον.    

ΣΑΡΟΝ ΤΖΟΟΥΝΣ 

Η Σάρον Τζοούνς αποτελεί μια σημαντική φωνή στο χώρο της σόουλ και τζαζ σκηνής. Η Μπάρμπαρα Κοπλ δεν είναι η πρώτη φορά που παρακολουθεί την πορεία μιας τραγουδίστριας. Στο Shut up and sing πχ κινηματογραφεί τον αγώνα των Dixie Chicks ενάντια στη νεομακαρθική Αμερική του Τζορτζ Μπους. Αντίστοιχος είναι και ο αγώνας της Τζοουνς αλλά η επίβιωση εδώ είναι ακόμη πιο σημαντική καθώς η 59χρονη ερμηνεύτρια παλεύει ενάντια στον καρκίνο. Η κοπλ ξεδιπλώνει παράλληλα την τραγουδιστική πορεία της Τζοούνς, τον αγώνα της για ζωή, την ανάγκη της να ισορροπήσει ανάμεσα στην επαγγελματία τραγουδίστρια Τζοούνς και στην άνθρωπο Σάρον και στην αγωνία των φίλων και συνεργατών της για την εξέλιξη της ασθένειας της. Η ιστορία της Σάρον Τζοουνς είναι μια διδαχή για όλους μας απο μόνη της: αν μια γυναίκα σαν την Τζοουνς μπορεί να μετουσιώσει τον καυμό και το πάθος της σε μια τόσο ενεργητική και εκφραστική υπερκινητικότητα επί σκηνής τότε σίγουρα μπορούμε όλοι να βάλουμε κάτω κάθε πιθανό εμπόδιο και να κάνουμε ο καθένας την δική του υπέρβαση. Αλλά όπως αποδεικνύει και η αφήγηση της Κοπλ και η ιστορία της Τζοουνς η υπέρβαση αυτή θα πρέπει να αποτελεί σημείο προσωπικής ανάγκης και δίψας για ζωή. 

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (Ταινίες πρώτου 3ημέρου στο #tdf18)

Ο πρώτος κύκλος ταινιών από το 18ο ΦΝΘ, που προβλήθηκε μέσα στο πρώτο 3ήμερο δείχνει ικανοποιητικός σε ότι αφορά την ποιότητα και την θεματολογία των δημιουργών. Ξεχωρίσει σαφώς η ταινίας έναρξης με το εξαιρετικό και δυνατό θέμα της και με την οποία θα ξεκινήσουμε την παρουσίαση των ταινιών που προλάβαμε να δούμε μέσα σε αυτές τις ημέρες.



Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙ: 7+1 ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΟ #TDF18




Προσφυγικό, Γιονγκ Μπανγκ Κάρλσεν, Μαρκ Κάζινς, masterclass, συζητήσεις για το προσφυγικό και πολλές ταινίες. Ζώντας μια δύσκολη άνοιξη με το προσφυγικό και την αξιολόγηση του νέου μνημονίου να στέκονται ακλόνητα ψηλά ψηλά στην επικαιρότητα το #TDF18 ανοίγει τα φτερά του περιμένοντας τους θεατές να το αγκαλιάσουν. Όπως συμβαίνει κάθε άνοιξη. Και να μια λίστα με 7+1 ταινίες 

MISS SHARON JONES - Η Μπάρμπαρα Κοπλ, φίλη του #tdf18 επιστρέφει στο Φεστιβάλ με τη νέα ταινία της πάνω στην ερμηνεύτρια της soul Σάρον Τζοούνς, την οποία ακολουθεί σε μια ευαίσθηση φάση της ζωή της με μια διάγνωση καρκίνου στα χέρια και μια ζωή σε αμφισβήτηση προσπαθεί να κάνει την υπέρβαση της. Η παρουσία της Κοπλ είναι εγγύηση για τον τρόπο με τον οποίο ακολουθεί την πρωταγωνίστρια της, όπως συνέβη και στο παρελθόν σε περιπτώσεις όπως οι Dixie Chicks στο περίφημο Shut up and sing!

  • ΟΛΥΜΠΙΟΝ - ΔΕΥ 14.03 (23.00) & ΚΥ 20.03 (23.00) 

ΣΟΝΙΤΑ
- Περί μετανάστευσης ο λόγος στο φετινό φεστιβάλ και ανάμεσα στις πολλές ιστορίες παρουσιάζονται ξεχωρίζει σίγουρα αυτή της Σονίτα, μιας Αφγανής έφηβης που ζει στο Ιράν κάνοντας όνειρα για το μέλλον της τα οποία έρχονται σε άμεση σύγκρουση με την πρόθεση της οικογένειας της να την πουλήσει σε μια άλλη οικογένεια σε καλή τιμή ώστε να την παντρευτεί. Η ταινία έχει πάρει το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Άμστερνταμ ενώ κέρδισε και το Μεγάλο βραβείο στο Σάντανς του 2015.

  • ΟΛΥΜΠΙΟΝ - ΤΡΙ 15.03 (23.00) & ΤΕ 16.03 (17.30)

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΛΙΕΝΤΕ - Η Μάρσια Ταμπούτι Αλιέντε βυθίζεται στο οικογενειακό παρελθόν για να αφηγηθεί την ιστορία του Σαλβαδόρ Αλιέντε. Μέσα από την προσωπική ματιά της αναδεικνύει την παρουσία του παππού της Σαλβαδόρ και σπάει την σιωπή με την οποία τον περιβάλλει η οικογένεια. Η ταινία πήρε το βραβείο το βραβείο καλύτερου ντοκιμνατέρ στις Κάννες το 2015

  • ΦΡ. ΛΙΑΠΠΑ - ΣΑΒ 12.03 (23.00) & ΟΛΥΜΠΙΟΝ ΤΡΙ 15.03 (15.45) 


ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ - Στο πρόγραμμα της ενότητας Τέχνες (η οποία κάνει για πρώτη φορά την εμφάνιση της στο πρόγραμμα) το φετινό Φεστιβάλ παρουσιάζει μια σειρά πρωτότυπων ταινιών γύρω από πρόσωπα και θέματα που συνδέονται άμεσα με το θέατρο, τα εικαστικά, τον χορό. Όλες οι ταινίες είναι εξαιρετικές αλλά θα σταθώ λίγο περισσότερο στον Ζωντανό Χώρο, ένα ντοκιμαντέρ που αποτυπώνει τον σπουδαίο Ρόμπερτ Ουίλσον την ώρα της διδασκαλίας του μπρσοτά σε ένα κοινό 100 νέων καλλιτεχνών σε ένα summer campus στο Watermill Center. Η ταινία αποτελεί μια από τις παγκόσμιες πρεμιέρες που παρουσιάζει με περηφάνια το #tdf18 (στην αίθουσα Τ. ΜΑΡΚΕΤΑΚΗ Πέμπτη 17.03, 20.00 και Παρασκεύη  18.03, 13.00). Ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον εδώ παρουσιάζει το πορτραίτο του ξεχωριστού Τούρκου φωτογράφου Αρά Γκιουλέρ στα Μάτια της Πόλης. Σε ηλικία 87 ετών ο Γκιουλέρ με αφορμή μια αναδρομική έκθεση στο έργο του μιλάει on camera για όσα έζησε και φωτογράφισε. 

  • Τ. ΜΑΡΚΕΤΑΚΗ - ΠΕ 17.03 (20.00) & ΠΑ 18.03 (13.00)




ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ : ΟΥΤΟΠΙΑ - Η ιστορία της BIOME αποτελεί μια από τις ξεχωριστές ιστορίες αυτοδιαχείρησης στην Ελλάδα της κρίσης. Είναι λοιπόν ευτύχημα ότι ο Απόστολος Καρακάσης (βραβευμένος στο Φεστιβάλ πριν από χρόνια με τον Εθνικό Κήπο του) εστιάζει την προσοχή του στην ΒΙΟΜΕ και μας δίνει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ της φετινής διοργάνωσης. Να σημειώσουμε ότι η ταινία έχει ήδη εξασφαλίσμενη διανομή στην Ελλάδα από την One from the Heart. 

  • ΟΛΥΜΠΙΟΝ - ΠΕ 17.03 (18.00) & J. CASSAVETES - ΣΑ 19.03 (12.00)
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ - Αποτελούσε viral από την εποχή που η Omnia TV και η Αντζελικ Κουρούνη προωθούσαν επιλεκτικά αποσπάσματα του υλικού τους στα social media.  Η Α. Κουρούνη παρακολουθεί το φαινόμενο ΧΑ και την επίδραση του στην ελληνική κοινωνία. Καθόλου άδικα λοιπόν η ταινία τους αποτελεί ένα από τα γεγονότα της φετινής διοργάνωσης και θα συζητηθεί αρκετά μέσα και έξω απο την αίθουσα προβολής. 

  • ΟΛΥΜΠΙΟΝ - ΤΡ 15.03 (20.30) & ΣΤ. ΤΟΡΝΕΣ ΠΕ 17.03 (13.15) 

ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ - Είναι γνωστή η αγάπη του Δημ. Κουτσιαμπασάκου για την Πίνδο και την ευρύτερη περιοχή του Αχελώου. Μετά τον βραβευμένο Μανάβη επιστρέφει στο #tdf18 με τον Σιωπηλό Μάρτυρα και εστιάζει την προσοχή του στις φυλακές Τρικάλων και στο κλείσιμο τους μετά από 110 χρόνια παρουσίας στην περιοχή. Επτά πρόσωπα που έχουν συνδέσει την προσωπική του ιστορία με τον τόπο της φυλακής ανασύρουν τις μνήμες τους για να διαμορφώσουν ένα πολύμορφο παζλ της νεώτερης Ελλάδας.


  • Τ.ΜΑΡΚΕΤΑΚΗ - ΠΑΡ 18.03 (20.00) & Π. ΖΑΝΝΑΣ - ΚΥ 20.03 (13.00)
Ο ΚΑΛΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ - Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο καλύτερος αποκρυπτογράφος των ΗΠΑ, μαζί με μια μικρή ομάδα στην Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (NSA), αρχίζει να αναπτύσσει ένα επαναστατικό πρόγραμμα παρακολούθησης. Το πρόγραμμα μπορεί να ανιχνεύσει οποιοδήποτε ηλεκτρονικό σήμα, να το φιλτράρει για στόχους, να δίνει αποτελέσματα σε πραγματικό χρόνο και όλα αυτά χωρίς να παραβιάζει την ιδιωτική ζωή. Έχει όμως ένα μειονέκτημα: κοστίζει ελάχιστα. Και η αχόρταγη για χρήμα NSA το απορρίπτει – τρεις εβδομάδες πριν από την 11η Σεπτεμβρίου! Όταν μετά την επίθεση η NSA αρχίζει τις μαζικές παρακολουθήσεις, ο δημιουργός του φεύγει από την Υπηρεσία. Τότε αναλαμβάνει ένας φίλος, που καταφέρνει να το αναβιώσει στις αρχές του 2002. Mία από τις σημαντικότερες ιστορίες της κοινωνίας της πληροφορίας που αποκαλύπτει τους εσωτερικούς μηχανισμούς ενός πολιτικοοικονομικού δικτύου η εμβέλεια του οποίου υπερβαίνει κατά πολύ την Αμερική.


  • J. CASSAVETES - ΠΑΡ 18.03 (15.00) & ΣΤ ΤΟΡΝΕΣ  -ΣΑΒ 19.03 (22.30) 



A GOOD AMERICAN teaser 01 from

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

7 προτασεις για το #tiff56



Και καθώς μετράμε αντίστροφα για το #tiff56 ήρθε η ώρα να ξαναξυπνήσει και αυτό το μπλογκάκι και ο συγγραφέας του. Time for action στα σίγουρα και να οι προτάσεις μου για το φετινό φεστιβάλ. Προσπαθώντας ν αποφύγω τα προφανή στα οποία ναι στα σίγουρα θα συναντηθούμε και μπορεί να κάτσουμε και σε διπλανά καθίσματα για να τα δούμε (όπως η ταινία γεγονός των Καννών Ο Γιός του Σαούλ ή η ελληνική πρεμιέρα του Chevalier, της νέας ταινίας της Αθηνάς Τσαγγάρη) μοίρασα τις προτάσεις ανάμεσα σε 3 θεματικούς άξονες όπως θα καταλάβετε και απο την ανάγνωση. Να σημειώσω πάντως πως ο φετινός κατάλογος ταινιών είναι αρκετά πλούσιος και σίγουρα θα βρείτε αρκετά καλούδια και για τις δικές σας λίστες. Αρκετά όμως φλυαρίσαμε. Πάμε να δούμε τις προτάσεις μας. Είπαμε, time for action!

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

My Heart Will Go On σε ρυθμό doo woop!



My Heart Will Go On
. Ποιος αλήθεια δεν γνωρίζει το διάσημο τραγούδι απο το σάουντρακ της ταινίας Τιτανικός σε μουσική Τζειμς Χόρνερ και στίχους Γουίλ Τζένιονγκς που σφράγισε με την μοναδική της ερμηνεία η Σελιν Ντιόν; 

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Γυρίσματα για τη νέα διεθνή κινηματογραφική συμπαραγωγή του Κ. Γαβρά στη Θεσσαλονίκη




"Στην ηλικία μου ακόμα κρύβομαι για να καπνίσω", είναι ο τίτλος του θεατρικού έργου της γαλλο-αλγερινής Ραιάνα Ομπερμάγιερ (Raihana Obermeyer), που παίχτηκε τα τελευταία χρόνια με επιτυχία στη Γαλλία, την Ιταλία και τη Γερμανία. 

Η μεταφορά του, ωστόσο, σε ταινία, αποκτά ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον, καθώς, τα γυρίσματα πραγματοποιηθηκαν, στο μεγαλύτερο μέρος τους, στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο μνημείο Μπέη Χαμάμ ("Λουτρά Παράδεισος") στη Θεσσαλονίκη, ενώ παραγωγός είναι η εταιρεία του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά και της συζύγου του, Μισέλ.