Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Οικογενειακή Υπόθεση (Pozitia copilului / Child's Pose)


Οικογενειακή Υπόθεση (Pozitia copilului / Child's Pose) *** 3/5
Κοινωνικό δράμα, Ρουμανία, 2013, 112 λεπτά

Σκηνοθεσία: Κάλιν Πέτερ Νέτζερ


Πρωταγωνιστούν: Λουμινίτα Γκεοργκίου, Μπόγκνταν Ντουμιτράς, Νατάσα Ράμπ

Η 60χρονη Κορνήλια, παρακολουθεί το γιο της, Μπάρμπου, να προσπαθεί με όλο του το είναι να απογαλακτιστεί. Έχει μετακομίσει, απέκτησε το δικό του αυτοκίνητο, έχει μια κοπέλα που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της, και το πιο ανησυχητικό απ’ όλα, αποφεύγει τη μητέρα του. Όταν ο Μπάρμπου θα εμπλακεί σε ένα τραγικό δυστύχημα, η μητέρα του ενστικτωδώς θα χρησιμοποιήσει όλες τις τις ικανότητες, τις γνωριμίες και τα χρήματα της για να τον σώσει από την καταδίκη του. Περιμένει να γίνει ξανά το εξαρτημένο παιδί που ήταν. Δεδομένης της κατάστασης του, δεν είναι δύσκολο να γίνει, αλλά υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή που χωρίζει τη μητρική αγάπη από την ιδιοτελή χειραγώγηση. Θα μπορέσει να τον αφήσει να ξεδιπλωθεί από την εμβρυική του στάση;

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

Behind the Candelabra


Behind the Candelabra *** 3/5
Βιογραφία/Δράμα, 2013, ΗΠΑ, 114 λεπτά

Σκηνοθεσία: Στήβεν Σόντερμπεργκ

Πρωταγωνιστούν: Μαϊκλ Ντάγκλας, Ματ Ντεϊμον, Νταν Ακροϊντ


Πριν τον Έλτον Τζον, τη Μαντόνα και τη Λέιντι Γκάγκα ήταν ο Λιμπεράτσε: ένας βιρτουόζος πιανίστας, μοναδικός περφόρμερ και λαμπερός αστέρας στη σκηνή και την τηλεόραση. Το όνομά του, συνώνυμο με το σόου, την ακραία πολυτέλεια και… τα κηροπήγια, έγινε γνωστό σε κάθε άκρη του πλανήτη και στη 40χρονη καριέρα του απέκτησε ένα πιστό, φανατικό κοινό. Η ταινία φωτίζει την προσωπική ζωή του Λιμπεράτσε, και συγκεκριμένα τη σχέση του με το νεαρό Σκοτ Θόρσον, από την πρώτη στους συνάντηση στο Hilton του Las Vegas μέχρι τον πικρό, δημόσιο χωρισμό τους.

Μαθημένος να εστιάζει στις παράδοξες και πλούσιες αλλά χαρακτηριστικές πτυχές των ιστοριών που καταπιάνεται ο Στήβεν Σόντερμπεργκ δοκιμάζεται εκ νέου στην κατσγραφή της σχέσης μεταξύ δύο ανδρών, ενός διάσημου αλλά εκκεντρικού πιάνιστα και του νεαρού αμφιφυλόφυλου πουλέν του. Η στενή τους σχέση αποτελεί το βασικό δομικό στοιχείο της ταινίας για να ξετυλιχθούν όλες οι επιπλέον ζουμερές λεπτομέρειες. Και επειδή ακριβώς μιλάμε για άνθρώπινες σχέσεις (ερωτικές) δεν μιλάμε και τόσο για ένα βιογραφικό αλλά περισσότερο ερωτικό δράμα που συνδυάζεται με μια πλούσια μαρτυρία για έναν ταλαντούχο μουσικό. Αυτά ως επεξήγηση για το τι θα δει ο θεατής αρκούν αλλά απο εκεί και πέρα αρχίζει το ζουμί που λέγαμε.

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

Η Τέλεια Ομορφιά (La grande bellezza / The Great Beauty)


Η Τέλεια Ομορφιά (La grande bellezza / The Great Beauty) **** (4/5)
Δράμα/ Κωμωδία, 2013, Ιταλία/Γαλλία, 142 λεπτά



Σκηνοθεσία: Πάολο Σορεντίνο

Πρωταγωνιστούν: Τόνι Σερβίλο, Κάρλο Βερντόνε, Σαμπρίνα Φερίλι

Μια καλή ταινία συνήθως σου κλείνει το μάτι απο τα πρώτα λεπτά. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την Τέλεια Ομορφιά, τη νέα ταινία του Πάολο Σορεντίνο. Στην πρώτη σκηνή ένας Γιαπωνέζος τουρίστας καταρρέει υπό το βάρος της αιώνιας γοητείας της Ρώμης. Στην δεύτερη ένας αδιόρθωτος μπον βιβέρ, ο Τζεπ Γκαμπαρντέλα, γιορτάζει με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο τα γεννέθλια του στα οποία παρεβρίσκεται το σύνολο της κοσμικής Ρώμης. Άλλοτε γκροτέσκες και άλλοτε γοητευτικές γυναικείες φιγούρες παρελαύνουν απο τον φακό για να μαγνητίσουν το βλέμμα μας σε συνδυασμό με την γοητεία της Ρώμης στο παρόν. Και μέσα σε όλα η υπαρξιακή αναζήτηση του Τζεπ, ο οποίος φτάνοντας στα 60φεύγα ξέρει ότι ο χρόνος δεν μπορεί να περιμένει και δεν μπορεί να σπαταλάει κάθε στιγμή με την ίδια αλαζονία που είχε στη νιότη του.

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

ΣΙΚΑΓΟ ΓΙΝΑΜΕ!




Λατρεμένο το Σικάγο του Μπομπ Φόσι, καθώς έχω δει άπειρες φορές την οσκαρική κινηματογραφική εκδοχή του 2002 σε σκηνοθεσία Ρομπ Μάρσαλ. Δυστυχώς όχι κάποια θεατρική βερσιόν απο κοντά αλλά ακούω και βλέπω πάντα με την ίδια διάθεση τις ηχογραφήσεις και τις κινηματογραφήσεις που έχουν κυκλοφορήσει απο παραστάσεις του Μπροντγουεϊ και του Γουέστ Εντ.

Πηγαίνοντας στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης δεν είχα υψηλες προσδοκίες καθώς στην Ελλάδα το θέμα μιούζικαλ είναι μια παρεξηγημενη ιστορία εκ γενετής. Παρά την καλή διάθεση και την προσπάθεια που γίνεται κατά καιρούς σε διάφορες παραγωγές το ελληνικό μιούζικαλ απέχει έτη φωτός απο το αμερικάνικο, όπου μπορει κάποιος να παρακολουθήσει μια υψηλού επιπέδου παράσταση με άκρως εξιδικευμένο θίασο φωνητικά και κινησιολογικά.

Μου κάνει εντύπωση πως αυτό το παρακμιακό και σαρκαστικό περιβάλλον που περιγράφεται στο μιούζικαλ και αφορά την Αμερική του μεσοπολέμου και της ποτοαπαγόρευσης έχει αρκετές ομοιότητες με την Ελλάδα του 2012 της κρίσης και της φτώχειας. Βέβαια κάθε εποχή κρατάει τα δικά της επιμέρους στοιχεία καθώς ιστορία που επαναλμβάνεται είναι φάρσα και όχι ακριβώς ιστορία.

Τι είδα λοιπόν στο Σικάγο του Στ. Φασουλή?

Μια μέτρια παράσταση, με σκηνοθεσία διεκπαιρεωτική, χωρις συνοχή και νεύρο πάνω στο εντυπωσιακό υπερθέαμα ενός ιστορικού μιούζικαλ.

Σκηνικά μινιμάλ (καθ΄ότι κρίση γαρ), κουστούμια εποχής καλά (αν και αυτή η εμμονή να δείχνουν τις σωματικές αρετές των χορευτών εντέχνως δεν έχει ξεφύγει), η ενορχήστρωση του Αλέξη Πρίφτη παρά το μικρό μέγεθος της ορχήστρας αρκετά καλή, χορευτές και χορογραφίες απλά συμπαθητικές (ο Φωκάς Ευαγγελινός δεν είναι κακός αλλά εδώ είναι μιούζικαλ) και τέλος συμπαθητική και η προσπάθεια των ηθοποιών που φώναζε ότι δεν το έχουν αλλά κάνανε ότι μπορούσαν.

Ξεχωρίζει άνετα η Βέλμα Κέλι της Τάνιας Τρύπη (η οποία αν και βάρυνε ωστόσο ακόμα το έχει), γοητευτική η Ρόξι Χαρτ της Σμ. Καρύδη αλλά κινησιολογικά και φωνητικά πάλευε με τα κύματα, ομοίως και ο Μπίλι Φλιν του Μαρκουλάκη που θέλησε να τονίσει τον ερμηνευτικό σαρκασμό του δικηγόρου, που απεκτησε μέσω της κιμούλειας εμπειρίας του, ψιλοαπογοήτευση ο Εϊμος Χαρτ του Αντ. Λουδάρου ήθελε περισσότερο συναισθημα και όχι αποστασιοποίηση στο σόλο του Mr Cellophane και τέλος η Μαρινέλλα είναι πάντα μια κυρία αλλά, παρά τον λαϊκό νταλγκά και την lesbian friendly διάθεση της Μαμας Μόρτον που έστησε, απείχε απο τον american jazz δαιμονικό ρυθμό της παράστασης.

Εν κατακλειδι η ελληνική εκδοχή του 2012 συμπαθητική αλλά χωρίς αλατοπίπερο.

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

53ο ΦΚΘ - 10 ταινίες-προτάσεις για όλα τα γούστα!

Επιτέλους Φεστιβάλ! Τι δεν καταλαβαίνεις? Έχουμε Φ-ΕΣ-Τ-Ι-Β-Α-Λ! Και αφού οφείλεις να το εμπεδώσεις μιας που ήρθες σε αυτό το ταπεινό μπλογκάκι πάρε και μια λίστα με προτάσεις για να φτιάξεις πλάνο και διάθεση:

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Θυμήθηκα το '12 (Μάρκος ο ιστοριοδίφης)



Το 1912, όταν ο Βαμβακάρης μάθαινε τα σπουδαια κατορθώματα του ελληνικού στρατού και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, δεν ήταν παρά ένα παδάκι σε ηλικία δημοτικού. Ο πατέρας του ήταν μέλος του ελληνικού στρατού εκείνης της εποχής και έτσι η υπερηφάνεια και η χαρά του μικρού Μάρκου ήταν αφάνταστη όχι μόνο για την Θεσσαλονίκη αλλά και για τον πατέρα του. 

Σχεδόν 25 χρόνια αργότερα, ενήλικας, επαγγελματίας μουσικός και στιχουργός, σε μια από τις επισκέψεις του στην Θεσσαλονίκη , η πόλη θα τον εντυπωσιάσει τόσο πολύ ώστε θα συνδυάσει την χαρά του και την αγάπη του για την πόλη με την ανάμνηση που είχε ως παιδί για την απελευθέρωση της. Η πόλη στους στίχους δρα σε δύο χρόνους, στο παρελθόν του 1912 αλλά και στο παρόν (1936) όταν δηλ. ο Μάρκος θα εντυπωσιαστεί από την ανοιχτή ιδιοσυγκρασία, την καλή ζωή των κατοίκων της, την όμορφη και φροντισμένη εμφανιση τους σε κάθε έξοδο τους, γεγονός που το καταγράφει στους στίχους του.


Ωραία την επέρασα, μες στη Θεσσαλονίκη
θυμήθηκα το δώδεκα που πήραμε τη νίκη x2
Ωραία την επέρασα, μες στη Θεσσαλονίκη

Μικροί μεγάλοι τρέξανε, εμένα για να ιδούνε
ν' ακούσουνε γλυκιά πενιά και να ‘φχαριστηθούνε x2
Μικροί μεγάλοι τρέξανε, εμένα για να ιδούνε

γειά σου Μάρκο χασαπάκι

Πλούσια ήταν τα ελέη τους, τα γλέντια κι η χαρά τους
εμένα μ' αγαπήσανε μέσα από την καρδιά τους x2
Πλούσια ήταν τα ελέη τους τα γλέντια κι η χαρά τους

Ωραία την επέρασα, μες στη Θεσσαλονίκη
θυμήθηκα το δώδεκα που πήραμε τη νίκη x2
Ωραία την επέρασα, μες στη Θεσσαλονίκη

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

"Η Αδερφή μου" της Ουρ. Μέγιερ - Εξώστης Θήτα 25/10


Η Αδερφή μου (L'enfant d'en haut / Sister) ****
Κοινωνικό δράμα, 2012, Γαλλία/Σουηδία/ Ελβετία, 102 λεπτά

Σκηνοθεσία: Ούρσουλα Μέγιερ


Παίζουν: Λέα Σεντού, Κέισι Μοτέ Κλάιν, Γκίλιαν Άντερσον, Μάρτον Κόμπστον, Ζαν-Φρανσουά Στεβενίν

Ένα πολυτελές χιονοδρομικό θέρετρο στην Ελβετία. Ο 12χρονος Σάιμον ζει στη βιομηχανική περιοχή λίγο πιο κάτω, μαζί με την άνεργη αδερφή του. Κάθε μέρα ανεβαίνει με το λιφτ, και κλέβει πράγματα από τους πλούσιους τουρίστες για να τα πουλήσει στα παιδιά στην πόλη του. Όταν και οι δύο θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια αλήθεια που προσπαθούσαν να αποφύγουν, ο Σάιμον θα αναζητήσει καταφύγιο ψηλά.