Ο μπαμπας τρελαινοταν να ακουει Νινο Ροτα!

Η Belle Epoque και η πορεία του κυριότερου εκφραστή της, του Γάλλου ζωγράφου Τουλουζ Λοτρέκ, ζωντανεύει από αύριο Παρασκεύη 15 Οκτωβρίου και για τέσσερις περίπου μήνες (μέχρι 31 Ιανουαρίου 2011) στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ. Χορός, μουσική, κινηματογράφος, θέατρο, έργα τέχνης, ακόμη και γεύσεις της Belle Epoque θα βρουν το χρόνο και το χώρο τους σε κάθε γωνιά της πόλης, με αφετηρία το Τελλόγλειο και το έργο του Toulouse Lautrec, του ζωγράφου-ρεπόρτερ, όπως τον αποκαλούν, της Belle Epoque, καθώς εκείνος ήταν ο πρώτος που έκανε την τέχνη να κατέβει στο δρόμο με τις αφίσες και τις λιθογραφίες του. Στόχος της έκθεσης είναι αφενός η γνωριμία με τον Toulouse Lautrec, τον ξεχωριστό αυτό δημιουργό, αλλά και το κλίμα, την ατμόσφαιρα της εποχής στο γύρισμα του 19ου/20ού αι. Το υλικό της έκθεσης, περισσότερα από 170 έργα προέρχονται από το Μουσείο Orsay στο Παρίσι, από το Μουσείο Toulouse Lautrec στο Albi καθώς και από το Château du Bosc (έργα και οικογενειακά κειμήλια) στη Naucelle. Αντικείμ...

Αντιγράφω από το ρεπορτάζ της Χρυσούλας Παπαιωάννου στην Ελευθεροτυπία : Από τα ξενοδοχεία μέχρι τα ταξιδιωτικά γραφεία, κανείς δεν θέλει να συνεργαστεί με το Φεστιβάλ, λόγω... ανέντιμου πρότερου βίου. Ο Σύνδεσμος Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης έχει στείλει εξώδικο στο Φεστιβάλ. Και δεν φτάνει αυτό. Η διοργάνωση αυτή τη στιγμή δεν έχει καν στη διάθεσή της τις αίθουσες του Λιμανιού («Φρίντα Λιάππα», «Τώνια Μαρκετάκη», «Τζον Κασσαβέτης», «Σταύρος Τορνές») λόγω χρέους 58.000 ευρώ στον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης. Οι οφειλές του Φεστιβάλ είναι προς κάθε κατεύθυνση: μισθοί εργαζομένων, χρηματικά αντίτιμα των βραβείων κ.ά. Επειδή ο πολιτισμός ως γνωστόν είναι το δυνατότερο χαρτί μας και επειδή έχουμε εκλογές στην τοπική αυτοδίοικηση και επειδή το Φεστιβάλ, όπως και το ΚΘΒΕ, είναι τα δυνατά χαρτιά μας σε αυτή την πόλη και από τους μεγαλύτερους οργανισμούς που παράγουν πολιτισμό στην εύρυτερη περιοχή εδώ και 50 χρόνια (Αθηνών, Θεσσαλονικης και περιχώρων), υπάρχει περίπτωση οι υποψήφιοι ...

Τελικά ο Θοδωρής άφησε την Αθήνα και ήρθε στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης μαζί με τους δίσκους του. Και ο λόγος φυσικά για μια έκθεση του ΜΚΘ με θέμα τα soundtracks, την κατηγορία εκείνη των δίσκων βινιλίου και cd που σχετίζεται με την κινηματογραφική μουσική. Μια όμορφη και θετική πρωτοβουλία του Μουσείου να ασχολήθει - επιτέλους μετά από 15 περίπου χρόνια λειτουργίας με ένα επιμέρους ζήτημα του κινηματογράφου που προσφέρεται για μελέτη και ανάδειξη, μιας και οι Έλληνες κινηματογραφικοί συνθέτες και πολλοί είναι και σπουδαία εργασία και διακρίσεις σπουδαίες μας έχουν προσφέρει χρόνια τώρα. Το "Συμπόσιο" (σκην: Δ. Κολλάτος) του Γ. Σπανού και η "Ηλέκτρα" (σκην: Μιχ. Κακογιάννης) του Μ. Θεοδωράκη σε πρώτο πλάνο στην έκθεση του ΜΚΘ Έτσι κι αλλιώς τα εγκαίνια της έκθεσης έγιναν το Σάββατο 2 Οκτωβρίου στον χωρό του Μουσείου στην Προβλήτα Α του ΟΛΘ από μια τέτοια σπουδαία προσωπικότητα, τον μουσικοσυνθέτη Μίμη Πλέσσα,ο οποίος κατέχει το απόλυτο ρεκόρ αφού έχει γρά...

Πως τραγουδάμε αν δεν μπορούμε να τραγουδήσουμε; Πως γίνεται μέσα σε μια νύχτα να γινόμαστε όλοι ηθοποιοί; Πως παίζουμε σαν παιδιά αν είμαστε πολύ μεγάλοι; Και πώς γίνεται ένα ταξίδι στο χρόνο να τα αλλάζει όλα αυτά; Για όσους γνωρίζουν αυτό το ατσούμπαλο σουλούπι στο θολό φόντο της φωτογραφίας θα κατάλαβαν περί ποίου πρόκειται. Το ζήτημα όμως δεν είναι αυτό το σουλούπι αλλά τα δύο σκεπτικά κορίτσια που βλέπετε σε πρώτο πλάνο. Όλα πάντως σε αυτή τη φωτογράφηση συνέβησαν τυχαία ένα πρωινό Κυριακής στα σκαλοπάτια της ΕΜΣ και ως παιχνίδι, που στήθηκε για να καλέσει όλους εσάς σε ένα άλλο μουσικόθεατρικό παιχνίδι στο οποίο είστε καλεσμένοι από το εργαστήρι θεατρικής ονειροπλασίας ΑΙΘΕΡΟΠΛΟΟ για δύο βραδιές (20 και 27 Οκτώβρη) στο ΚΑΦΩΔΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ της Ιουστινιανού (πίσω από το γνωστό μας Καραβάν Σαραϊ- Παλιό Δημαρχείο Θεσσαλονίκης) Μια διαδραστική παράσταση που ηθοποιοί και κοινό γίνονται ένα, που ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να αλλάξει και να μεταμορφωθεί, να παίξει θέατρο και να σκηνο...

1 αστικό πείραμα 48 ωρών με 65 δράσεις, 6 εκθέσεις, 15 αρχιτεκτονικές και εικαστικές παρεμβάσεις, 16 συναυλίες, 10 θεατρικά δρώμενα, 120 δημιουργικές ομάδες και φορείς, 1000 συνολικά συμμετέχοντες, πάνω από 250 εθελοντές και περισσότεροι από 30.000 πολίτες, που παρακολούθησαν τις δράσεις, συνέθεσαν το σκηνικό μιας πραγματικής αστικής γιορτής. Η «Θεσσαλονίκη Αλλιώς» έγινε, πλέον, κινηματογραφική ταινία. Πρόκειται για το αποτέλεσμα της συλλογικής δουλειάς μιας πολυάνθρωπης ομάδας της N-Οrasis, υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη, Χρήστου Νικολέρη. Τα γυρίσματα κράτησαν οκτώ συνολικά μέρες και κάλυψαν τις προετοιμασίες και τις εκδηλώσεις. Έγιναν σε δεκάδες διαφορετικούς χώρους, από τρία ξεχωριστά συνεργεία και προέκυψε ένα υλικό εκατοντάδων ωρών που μετά από εξαντλητική επεξεργασία απέδωσε τα 75 λεπτά του ντοκιμαντέρ “Η Θεσσαλονίκη αλλιώς”. Η πρώτη προβολή της ταινίας θα πρ...

*Ετοιμάζεται για διαβούλευση το νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο? Μακάρι! Το ρεπορτάζ του Βασίλη Κεχαγιά είναι αρκούντως περιγραφικο και φαντάζομαι πως τις επόμενες μέρες εφόσον βγει σε διαβούλευση θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά (one more time!) στον κινηματογραφικό χώρο. *Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πάντως πρόχωρησε σήμερα κανονικά στην πρόσκληση ενδιαφέροντος και υποβολής των ελληνικών ταινιών. Όσοι πιστοί, από τους αγαπητούς Έλληνες σκηνοθέτες, προσέλθετε! *Πάντως το Φεστιβάλ από φήμη στο εξωτερικό καλά πάει. Αντιγράφω από τους NY Times, όπου έξι κριτικοί και δημοσιογράφοι της έκδοσης προτείνουν σημαντικά δρώμενα και γεγονότα του πολιτισμού, που θα λάβουν χώρα στην Ευρώπη το προσεχές διάστημα. Στα κινηματογραφικά πέραν του Φεστιβάλ της Ρώμης, που χτυπάει πλέον ανοιχτά το άλλο μεγάλο ιταλικό κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας. Πέραν της Ρώμης ο συντάκτης A. O. Scott γράφει επίσης για την Θεσσαλονίκη, την οποία χαρακτηρίζει σημαντικό κινηματογραφικό ραντεβού σε ότι αφορά τον ελληνικό...