Ο μπαμπας τρελαινοταν να ακουει Νινο Ροτα!

Το Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας έφτασε κιόλας στα 16 του φιλοδοξόντας πάντα να είναι ένα διαφορετικό παράθυρο για όσους αγαπούν τον κινηματογράφο και μένουν στην Αθήνα. Παρ' ότι ούτε η φετινή εκδοχή δεν δρέπει δάφνες σοβαρής προετοιμασίας και οργάνωσης έχει στο πρόγραμμα έναν αξιοσημείωτο αριθμό καλών ταινιών και φυσικά το μυημένο κοινό του που γεμίζει τις τέσσερις αίθουσες στη Σταδίου και στην Πανόρμου. Στα μείον οι μόλις δύο ανοιχτές συζητήσεις, η έλλειψη masterclass, το τιμώμενο πρόσωπο που να αποτελεί σημείο αναφοράς για την διοργάνωση. Έστω και έτσι είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση αν θες να ευχαριστηθείς σινεμά. Το ελληνικό πρόγραμμα έχει πλέον μονιμοποιηθεί, αν και θα μου επιτρέψετε φίλοι σκηνοθέτες να θεωρώ ακόμη ιδανική πρεμιέρα το Ολύμπιον και όχι το Αττικόν, το Φεστιβαλ έχει το ρόλο του και στα εσωτερικά κινηματογραφικά. Το λέω αυτό γιατί στην πρώτη από τις δύο συζητήσεις για πρώτη φορά μαζεύτηκαν όλα τα Φεστιβάλ της ελληνικής περιφέρειας και μιλήσαν για αυτά που τους απασχολ...

Υπήρξαν το ονειρεμένο σάουντρακ μιας δεκαετίας. Hταν η φωνή μιας αχαρτογράφητης και απογοητευμένης γενιάς, που σήμερα έχει μπει κιόλας στην παραγωγή εργασίας αλλά και ενός μουσικού κινήματος που αποτέλεσε την γέφυρα ανάμεσα στις διαφορές εκφάνσεις της ροκ ψυχεδέλειας και της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής. Ο Κωστόπουλος έκανε το ρειβ πρωτοσέλιδο και μόδα, ο Ευαγγελάτος και οι ρεπορτερ της εποχής το αποθέωσαν διασκεδάζοντας με τους φόβους και τον συντηρητισμό των παλαιότερων αλλά η μάνα ρέιβερ τους κυνηγάει ακόμα σε εκείνα τα φοβερά πάρτυ που γίνονταν στη Χαλκιδική με την μουσική τους. Δεν τους λες ακριβώς ρειβ φυσικά, θα έλεγα πως ήταν περισσότερο electronica dance beat music, αλλά συνδέθηκαν αρκετά με αυτό το κίνημα. Το 1995 το Παλέ Ντε Σπορ σύστηκε από τα ντεσιμπέλ και τον ρυθμό του No good και του Voodoo People. Στο Θέατρο Βράχων πάλι το πάρτυ τότε δεν τελείωσε με ιδανικό τρόπο αφού οι πετριές που έφαγαν ήταν άλλο πράμα. Έκαναν την αρχή το 1990 με το Charlie, που λατρεύτηκε στα κλαμπ...

"Ορατότης Μηδέν" για τη νέα εποχή του ΜΚΘ (ομιχλώδες σκανάρισμα βινιλίου που θα παρουσιαστεί στην έκθεση soundtracks από τη συλλογή του Θ. Κουτσογιαννόπουλου. Τίτλος της? "Θοδωρή φέρε και τους δίσκους σου") Στην ομίχλη βρίσκεται αυτή την στιγμή το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης μετά την πρόταση της Αντιπροεδρείας της κυβέρνησης για συγχώνευση του οργανισμού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Αν σκεφτείς ότι τα εγκαίνια του νέου Μουσείου έγιναν από τον Τεό και ότι ο ελληνικός κινηματογράφος ζει ακόμη στην ομίχλη δεν μου φαίνεται καθόλου παράξενη αυτή η μυστηριώδης ατμόσφαιρα. Το πλάνο βέβαια αυτής της συγχώνευσης είναι κάπως πολύπλοκο αφού ο σχεδιασμός υπάρχει μεν στο νόμο της αντιπροεδρίας η πραγματοποιήση της ωστόσο βρίσκεται στην διακριτική ευχέρεια του Υπουργείου Πολιτισμού . Αιτία για αυτό η κατάρτιση του κινηματογραφικού νομοσχεδίου που ακόμη δεν έχει φτάσει σε διαβούλευση και ψήφιση και η οποία φυσικά θα αναφέρεται και σε όλους τους θεσμικούς φορείς του ελλη...

Χρειάζεται λίγη φαντασία, ομαδικότητα και μεράκι για να δημιουργήσεις συνθήκες όπως αυτή που προσπαθεί η ομάδα της Parallaxi και του Θεσσαλονίκη Αλλιώς. Τρείς μήνες μετά το - απόλυτης θετικής διάθεσης για όσους το ζήσαμε - τρίημερο και είδαμε πραγματικά την Θεσσαλονίκη αλλιώς ήρθε η ώρα να ζήσουμε και μια μέρα χωρίς αυτοκίνητο αλλιώς! 22 Σεπτεμβρίου όσοι είστε στη Θεσσαλονίκη συντονιστείτε. Οι δρόμοι κλείνουν για τους οδηγούς και ανοίγουν για τους πεζούς, τους ποδηλάτες, τους σκειτμπορντερς, τα παιδιά, την τέχνη και όλες τις υπόλοιπες ασεβείς μεινότητες της πόλης. Κάντε ένα κλικ στην εικόνα για να δείτε το πρόγραμμα και χαρείτε το απόγευμα της 22ης Σεπτέμβρη με έναν τρόπο διαφορετικό. Θα είμαστε και εμείς εκεί για να το χαρούμε! ΥΓ: Όσο για τους υπεύθυνους φορείς της πόλης ήρθε η ώρα να ξεπεράσουν την αμηχανία, την μοναξιά, την εγωπάθεια και όλες τις άλλες παιδικές ασθένειες του παρελθόντος ώστε να δει η Θεσσαλονίκη κάτι διαφορετικό σαν προοπτική. Η συνεργασία δεν κοστίζει τίποτα, οφε...

Υπήρξε μια από τις σπουδαιότερες φωνές. Υπήρξε αναμφισβήτητα Η ΦΩΝΗ. Θριάμβευσε στα μεγαλύτερα θέατρα της οικουμένης. Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι έγραφε πως η Κάλλας υπήρξε "ένα μικρό πουλί με την δυνατή φωνή ενός αετού, ενός τρεμάμενου αετού" ενώ ο Τσαρούχης σημείωνε με αφορμή την συνεργασία τους πως εμφανισιακά γνώρισε μια γυναίκα απλή και σεμνή σαν κοριτσάκι 18 χρονώ όμως πίσω απ' αυτή την εικόνα ανακάλυψε μια "καλλιτέχνιδα με καταπληκτική διεισδυτικότητα και ένστικτο". Μαρία Κάλλας: η σπουδαιότερη λυρική ερμηνεύτρια μα και η μοιράια γύναικα που σκότωσε τη φωνή της. Έφυγε σαν σήμερα με έναν απροσδιόριστα περίεργο τρόπο και σκόρπισε την στάχτη της στο Αιγαίο. H ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ Μια παράδοξη συνεργασία αποτελεί την μοναδική κινηματογραφική εμφάνιση της. Αυτή με τον Ιταλό δημιουργό Πιέρ Πάολο Παζολίνι. Αυτή η συνεργασία όμως γέννησε μια βαθύτατη φιλία. Ο Παζολίνι θαύμαζε βαθυτατα την Κάλλας και στο διάστημα της γνωριμίας τους, της προετοιμασίας της ταιν...

Με ένα αφιέρωμα στον Απιτσατπόνγκ Βερεσεθεκούλ ανοίγει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον χορό των ενημερώσεων για τη φετινή 51η διοργάνωση του, η οποία όπως έχουμε ήδη γράψει θα γίνει το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη (3-12/12). Ήταν σχεδόν αναμενόμενο και το είχαμε γράψει σε προηγούμενο post , όπως επίσης είχαμε περιγράψει και το προφιλ του δημιουργού, που γνωρίζει την Θεσσαλονίκη από παλαιότερες επισκέψεις του στα πλαίσια των "Ημερών Ανεξαρτησίας". Το 2002 είχε κερδίσει μάλιστα το Χρυσό Αλέξανδρο για την ταινία του "Αιώνια δικός σου". Κατά τα λοιπά το Φεστιβάλ ήδη ετοιμάζει και το υπόλοιπο πλάνο του για τον Δεκέμβρη, που σαν διοργάνωση δεν θα έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα Φεστιβάλ της χλίδας και των κόκκινων χαλιών. Ο αριθμός των ταινιών που θα προβληθουν εκτιμάται πως θα μειωθεί αισθητά, όπως και το πλήθος των παράλληλων εκδηλώσεων και αφιερωμάτων του Φεστιβάλ. Το ερώτημα βέβαια παραμένει για το τι θα γίνει με την συμμετοχή των ελληνικών ταινιών. Νομ...