Ο μπαμπας τρελαινοταν να ακουει Νινο Ροτα!

Έρχεται μια στιγμή που η φεστιβαλική κούραση σε καταρρέει... Κάπως έτσι μάλλον έγινε και σε αυτή την περίπτωση και για 2 μέρες δεν ενημέρωσα το μπλογκ. Ταινίες σε αυτό το φεστιβάλ δεν έχω δει ακόμα αρκετές (όσες θα ήθελα δηλαδή) αλλά το τι περιστροφή έχω κάνει γύρω γύρω από το λιμάνι δεν φαντάζεσαι. ΣΙΝΤ ΓΚΑΝΙΣ Για τον θείο Σιντ σου είχα πει και σε περασμένο ποστ. Ωστόσο στο μαστερκλας που είχε για τις ανάγκες του φεστιβάλ οι λίγοι, καλοί και μετρημένοι που παραβρεθήκαμε θαμπωθήκαμε από την παρουσίαση της πλήρους δραστηριότητας της Οσκαρικής Ακαδημίας. Με μια πλούσια βιβλιοθήκη, ένα τρομερό αρχείο με 26 άτομα που αλωνίζουν την υφήλιο ψάχνωντας και συντηρώντας οτιδήποτε σχετίζεται με την τέχνη του σινεμά. Πάνω από 10 εκ. φωτογραφίες, ποστέρ, σενάρια, στορυμπορντς, παρτιτούρες (ο αθεόφοβος ο Γκάνις μας έδειξε την πάρτιτούρα του Άλεξ Νόρθ από το Λεωφορείον ο Πόθος!) καιότι άλλο μπορείς να φανταστείς που σχετίζεται με το γύρισμα μιας ταινίας. Οι 26 αρχειοθέτες και συντηρητές που ανέφερα πρ...

Θα έδινα πολλά για να βρεθώ το βράδυ του Σαββάτου στην τιμητική αυτή βραβευση. Η Λωρίν Μπακόλ , μια γυναίκα με αρχοντική κορμοστασιά και ύφος, από τα γοητευτικότερα κορίτσια του Χολυγουντ την δεκαετία του '40 και του '50 πήρε αυτό που έλειπε από μια εξαιρετική διαδρομή με πάνω από 30 ταινίες: ένα Όσκαρ! Η φιλμοφραφία της πλούσια, η σχέση της με τον Μπόγκι (Χαμφρει Μπόγκαρτ) μυθική, η θέση της στο ζήτημα του Μακαρθισμού ενδιαφέρουσα. Μόλις το 1997 προτάθηκε στην κατηγορία του β γυναικείου ρόλου αλλά η διαστροφική Ακαδημία απένειμε τότε το αγαλματάκι στο αουτσαίντερ Ζυλιέτ Μπινός για τον Αγγλο Ασθενή. "Έπρεπε να την δείτε πως έκανε όταν το πήρε στα χέρια της. Ήταν το κορίτσι που όλοι αγαπήσαμε στις ταινίες του '40 και του '50"! μου ανέφερε ο Σιντ Γκάνις, πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας. Δείτε την είδηση εδώ ενώ στο site της Ακαδημίας υπάρχει το βίντεο της απονομής , πλήρες βιογραφικό και φιλμογραφία.

Ήταν όλοι εκεί. Ζώντες και τεθνεώτες όπως είπε η Μίνα Ζάννα. Μια συγκινητική βραδιά που γύρισε το ημερολόγιο σε εκείνον τον υπέροχο Σεπτέμβρη του 1960. Όταν ο Ζάννας, ο Σαλτιέλ και ο Πόλιτης, λαμπρά μυαλά και διαννοούμενοι της Θεσσαλονίκης πρότειναν την δημιουργία μιας εβδομάδας ελληνικού κινηματογράφου και άνθρωποι όπως ο Νίκος Μπακόλας, ο μάριος Πλωρίτης, ο Νίκος Μάρτης πίστεψαν στην ιδέα και την έκαναν ο καθένας με τον τρόπο του πράξη. Και μετά ήρθε η Μανταλένα, ήρθε το Εγκλημα στα παρασκήνια, ήρθε το Μια του κλέφτη ήρθε το Ποτάμι. "Ειναί ένας χώρος γεμάτος φαντάσματα", φώναξε ο Νίκος Κούνδουρος μπαίνοντας στην αίθουσα του Ολύμπιον, στην ίδια αίθουσα που 50 χρόνια νωρίτερα τιμήθηκε πρώτος των πρώτων για το Ποτάμι του. Ο καθένας από τους τιμώμενους είχε να πει και μια ιστορία για εκείνα τα χρόνια. Η Μίνα Ζάννα, χήρα του εκλειπόντος Παύλου, θυμήθηκε πως όταν η Μελίνα έκανε το λάθος να προτείνει τη μεταφορά του φεστιβάλ στην Αθήνα ο Ζάννας της είπε με βροντερή φωνή "Πάνω...

Τόσες μέρες δεν σας είπα τίποτα και για άλλη απασχόληση που υπήρχε στο πρόγραμμα τον τελευταίο καιρό. Η ΕΡΤ3 και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου ετοίμασαν από κοινού 2 ειδικές εκπομπές που παρουσιάζουν την 50χρονη διαδρομή αυτού του σπουδαίου θεσμού. Ήμουν μέρος της δημιουργικής ομάδας (με σκηνοθέτη τον Αλέξανδρο Κάντερ Μπαξ και μοντέρ την Σόνια Μπρέλλου ενώ παραγωγοί ήταν ο Δημήτρης Βέττας και ο Θοδωρής Τσέπος και κάνανε όλοι φοβερή δουλειά και τους ευχαριστώ πολύ για την συνεργασία) που δούλεψε σκληρά για δύο μήνες προκειμένου να βγει ένα ακριβές ιστορικά και άρτιο αποτέλεσμα σε σχέση με τα γεγονότα αυτής της πορείας του Φεστιβάλ. Η δουλειά μας έχει να κάνει με την αφήγηση και την διαχείρηση ενός μεγάλου αρχειακού υλικού ενώ μεγάλη ήταν και η έρευνα για την εξέυρεση επιπλέον πληροφοριών. Σκοπός μας ήταν να ξεναγήσουμε σινεφιλ αλλά και κοινό που ενδεχομένως να μην είχε μέχρι τώρα όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες για να μάθει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία και λεπτομέρειες για την ιστορία κα...

Θα σε πάω στο Φεστιβάλ μια ταινία για να δεις θα σε πάω και στο Σάκη για να τρελαθείς! Μη νομίζεις πως αυτό εδώ είναι οφθαλμαπάτη είναι ο Σάκης ο Ρουβάς μετά την ώρα δωδεκάτη Κανάλια και μίντια αναντάμ απλες μικρές ρουβίτσες δώσαν στο Φεστιβάλ το γκλαμ ανάψανε φωτίτσες Η Δέσποινα ήταν φοβερή με αυτή της την ιδέα αφού δεν έφερε τον Ντεπ να κάνουμε παρέα Στα άκρα έφτασε η γιορτή που κλείνει τα πενήντα ο Σάκης έφερε τιμή άντε και στα εξήντα! ΥΓ: Αν αυτό συνέβαινε πριν μερικά χρόνια θα μας έπαιρναν όλους με τις λεμονόκουπες. Τώρα πέρασε απαρατήρητο και έφερε στους χώρους του Φεστιβάλ κόσμο που σε άλλη περίπτωση δεν θα πατούσε ποδάρι. Δεν το λέω για καλό. Οι εικόνες που είδαμε χτες στο λιμάνι ήταν πέρα για πέρα σουρεάλ. Έτυχε να συναντήσω χτες 2-3 γνωστούς και φίλους που γούρλωσαν τα μάτια τους όταν τους έλεγα ότι σε λίγο είναι η συνέντευξη τύπου Ρουβά στο Φεστιβάλ. Ειδικά ο ένας που είναι σκηνοθέτης χάζεψε. Μια ακόμα κοσμική αβάντα λοιπόν στην φιλοσοφία του κόκκινου χαλ...

Από που είναι η εικόνα που βλέπετε? α) από εκδήλωση του πολιτιστικού συλλόγου Μελισσοχωρίου για την γιορτή μελιού, το κατεξοχήν προϊον της περιοχής όπως λέει και το όνομα του χωριού β) από ημερίδα του ΑΠΘ με θέμα "Υπάρχει ζωή μετά τον ιό Η1Ν1" ? γ) από εκδήλωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βρείτε την απάντηση (αν και την θεώρω πανεύκολη) και κερδίστε 12 μανταλάκια, μια μπανάνα τσικίτα και 1 πρόσκληση τζαμπαντάν για το πρόγραμμα της Στέλλας Μπεζαντάκου όπου τραγουδάει ΕΟΥΧΕΝΙΟ ΚΑΜΠΑΓΕΡΟ Είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Λαβυρίνθου του Πάνα και έχει το ένα από τα τρια Όσκαρ της ταινίας για την καλ. διεύθυνση. Αυτό ήταν και το θέμα του μαστερκλας του το Σάββατο πρωί. Ο Καμπαγέρο είπε όλα αυτά που φανερώνουν την μαγεία μιας ταινίας σε τέτοιες απαιτητικές παραγωγές και φυσικά το κοινό απόλυασε αποσπάσματα από το συγκεκριμένο έργο. Μπήκα για λίγο στην αίθουσα για να ακούσω κάτι από αυτά που έλεγε στο μαστερκλας ο Καμπαγέρο και μου άρεσε πολύ η παρουσίαση ΦΑΤΙΧ ΑΚΙΝ "Τι ακριβ...

Ο Κορνέλιου Πορομπόιου είναι στην ομάδα των νέων Ρουμάνων κινηματογραφιστών που ταράζουν τα νερά τα τελευταία χρόνια. Φέτος στις Κάννες μαζί με τον Κυνόδοντα του Λάνθιμου μοιράτηκαν τη δόξα στο "Ένα κάποιο βλέμμα". Η προηγούμενη ταινία του "Ήταν ή δεν ήταν" μου είχε αρέσει πάρα πού παράτην εμμονή με την στατικότητα της κάμερας. Στο Αστυνομία, Ταυτότητα λέγεται ότι κοιτάει την Ρουμναία 20 χρόνια μετά τον Τσαουσέσκου, όπως διαμορφώθηκε ως χώρα του σύγχρονου καπιταλισμού και κάνει θάυματα. θα το διαπιστώσουμε αυτό το Σαββατοκύριακο στος προβολές της στο φεστιβάλ . ΕΠΙΣΗΣ Μην ξεχάσετε τον "Διαχειριστή"του Περικλή Χούρσογλου . Σήμερα 23.00 στοΟΛΥΜΠΙΟΝ και Δεύτερα 15.30 στην Μαρκετάκη. Ο Περικλής στηρίζει το Φεστιβάλ και εμείς στήριζουμε έναν από τους καλούς κινηματογραφιστές που αναδείχτηκαν στην Ελλάδα από τις αρχές των 90ς. Έναν σκηνοθέτη που κοιτάει με τρυφερότητα τον άνθρωπο, τα βλέμματα, τις λάθος επιλογές τους,την διαδρομή τους.